พาใจไปพบธรรม

การอธิษฐานพรรษาของพระธรรมทูต ประจำปีนั้นเป็นวัตรปฏิบัติตามพระธรรมวินัยที่ พระบรมศาสดาทรงบัญญัติไว้นับแต่ครั้งพุทธกาล เมื่อถึงวันแรม 1 ค่ำ เดือน 8 (บางปีมี 8 สองหน) จัดเป็นปุริมพรรษา (ปุ-ริ-มะ-พัน-สา) หรือการอธิษฐานพรรษาแรกสำหรับพระสงฆ์ทั่วโลก ต้องมีวัดอยู่เป็นเวลา 3 เดือนโดยไม่ไปพักค้างที่ไหน เว้นแต่มีเหตุจำเป็นตามพระวินัยอนุญาตไว้ จึงสามารถทำสัตตาหกรณียะ (สัต-ตา-หะ-กะ-ระ-ณี-ยะ) ไปได้ไม่เกิน 7 ราตรี ต้องกลับมาให้ทันก่อนอรุณ ส่วนปัจฉิมพรรษา (ปัจ-ฉิ-มะ-พัน-สา) หรือการอธิษฐานพรรษาหลัง คือ นับตั้งแต่วันแรม 1 ค่ำเดือน 8/8 หรือ เดือน 9 ขึ้นอยู่กับปีอธิกมาส ฉะนั้น การอธิษฐานพรรษาจึงเป็น การจำกัดพื้นที่ให้พระสงฆ์ได้มีโอกาสศึกษาพระธรรมวินัย ทวบทวนตัวเอง หรือทำกิจของตนให้บรรลุสมความตั้งใจ เช่น บางรูปต้องการท่องบทสวดปาฎิโมกข์ก็จะได้ทบทวนทุก ๆ วัน จนครบ 90 วัน ด้านอานิสงส์นั้นนับประมาณมิได้ ทั้งต่อพระสงฆ์และต่อฆราวาสญาติโยมผู้ถวายการทำนุบำรุงอุปัฏฐาก